خُرد كه در ميان گهواره آرميده است ؟ ! قَالَ إِنِّى عَبْدُ اللَّهِ آتَانِىَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِى نَبِيّاً يعنى : در آن حال كه آنها متحيّر در كار او بودند ، عيسى نوزاد گهواره چنين گفت : حقيقت اين است كه من بندهء خدايم ، او به من كتاب آسمانى داده و مرا پيامبر قرار داده است . بايد دانست كه پرسش آنها از سبب تولد عيسى است و اين‌كه از راه حلال است يا حرام . و عيسى اين پرسش را جواب بالملازمه داده نه مستقيم ، زيرا تكلّم كودك نوزاد با عباراتى فصيح و بليغ همانند سخن انسانى بزرگ و جا افتاده شاهد قطعى است كه ولادت وى از راه حرام نيست بلكه شاهد قطعى بر صدق نبوت و كتاب و همهء ادعاهاى اوست . و ظاهر آيه اين است كه مراد از كتاب در اين‌جا همان انجيل و مراد از نبوت ، منصب نبوت فعلى است و هيچ مانعى نيست كه فرزندى نوزاد در همان حال ، منصب نبوت يابد و كتاب انجيل بتمامه در ذهن و فكر او حاضر باشد ، لكن در آن حال ، منصب رسالت نداشته ، زيرا رسالت ، مأموريت ابلاغ شريعت و كتاب به جامعه است و تا جوان و مستعد اختلاط با مردم و كوشش در اداى وظيفه نباشد رسالت پيدا نمىكند . و نيز معلوم باشد كه نخستين سخنى كه عيسى در گهواره گفته انّى عبداللَّه است و اين خود از معجزات اوست ، زيرا اشاره است به اين‌كه پس از بزرگى و پيدا كردن مقام رسالت و انجام وظيفهء آن و سپس عروج به آسمان ، آنچه گروهى از پيروان من به نام حلول و تثليث و غيره خواهند گفت همه شرك و باطل است بلكه من بندهء خدايم نه خدا و نه اجزاى خدا ، نه حلول و نه تثليث و انحاى آن . وَجَعَلَنِى مُبَارَكاً أَيْنَ مَا كُنتُ تتمهء كلام عيسى در گهواره است . يعنى و خداوند مرا در هر جايى كه باشم داراى خير و بركت قرار داده است . مراد اعم از خير و بركت اخروى و دنيوى است ، زيرا در هر جا متصدى هدايت مردم به سوى توحيد و اصول و فروع شريعت خويش و معارف كتاب انجيل و كوشا در تعليم و